
رنگآمیزی یکی از فعالیتهای ساده و سرگرمکننده دوران کودکی به نظر میرسد، اما در واقع مهارتهای مختلفی را همزمان درگیر میکند.
کودک برای اینکه بتواند یک تصویر را داخل خطوط رنگآمیزی کند، باید شکل را ببیند، مرزهای آن را تشخیص دهد، مداد یا مدادشمعی را کنترل کند و حرکات دستش را با اطلاعاتی که از چشم دریافت میکند هماهنگ کند.
به همین دلیل، اگر کودک مرتب از خطوط بیرون میزند، نباید فوراً تصور کنیم که «دقت ندارد» یا «حوصله نمیکند».
در بعضی کودکان این مسئله کاملاً طبیعی و متناسب با سن و تجربه آنهاست؛ اما اگر کودک با وجود تمرین و افزایش سن همچنان در کنترل حرکات دست، رنگآمیزی، کپی کردن اشکال یا فعالیتهای مشابه مشکل قابل توجهی دارد، بهتر است مهارتهای دیداری ـ حرکتی و حرکتی ظریف او بررسی شوند.
در این مقاله توضیح میدهیم چرا کودک از خطوط بیرون میزند، چه زمانی این موضوع طبیعی است، چه تمرینهایی در خانه میتوانند کمک کنند و چه زمانی بهتر است از کاردرمانگر کمک بگیرید.
بله، بهخصوص در سنین پایین.
کودکی که تازه رنگآمیزی را یاد میگیرد، هنوز کنترل کاملی روی مدادشمعی یا مداد ندارد. ممکن است حرکات دستش بزرگ و نامنظم باشد و نتواند دقیقاً در محدوده یک شکل باقی بماند.
در این سن، هدف نباید این باشد که کودک از همان ابتدا کاملاً داخل خطوط رنگ کند.
با افزایش سن و تجربه، معمولاً کنترل حرکات دست و هماهنگی چشم و دست بهتر میشود.
بنابراین مهمتر از اینکه کودک چند بار از خط بیرون زده است، این است که ببینیم:
اگر کودک بهتدریج پیشرفت میکند و مشکل فقط در رنگآمیزی دیده میشود، معمولاً جای نگرانی فوری وجود ندارد.
این مشکل میتواند دلایل مختلفی داشته باشد و همیشه یک علت مشخص ندارد.
برای رنگآمیزی دقیق، کودک باید بتواند حرکات کوچک دست و انگشتان را کنترل کند.
اگر کنترل مداد هنوز در حال رشد باشد، ممکن است حرکات کودک بزرگ و سریع باشند و مداد مرتب از محدوده تصویر خارج شود.
در این شرایط، تمرینهای ساده و بازیهای حرکتی ظریف میتوانند مفید باشند.
کودک باید همزمان آنچه را با چشم میبیند و حرکت دستش را کنترل کند.
اگر هماهنگی چشم و دست ضعیف باشد، ممکن است کودک مرز تصویر را ببیند اما دستش نتواند بهموقع جهت حرکت را تغییر دهد.
این مشکل ممکن است در فعالیتهای دیگری نیز دیده شود:
اگر این نشانهها را هم مشاهده میکنید، مطالعه مقاله «هماهنگی چشم و دست در کودکان چیست و چگونه آن را تقویت کنیم؟» میتواند اطلاعات بیشتری در اختیار شما قرار دهد.
رنگآمیزی به کنترل انگشتان، مچ و دست نیاز دارد.
کودکی که در مهارتهای حرکتی ظریف ضعف دارد، ممکن است در موارد دیگری نیز مشکل داشته باشد؛ مثلاً:
در چنین شرایطی بهتر است فقط روی رنگآمیزی تمرکز نکنیم و مجموعه مهارتهای دست کودک را در نظر بگیریم.
برای تمرینهای بیشتر، میتوانید مقاله «۲۰ بازی برای تقویت مهارتهای حرکتی ظریف کودکان در خانه» را مطالعه کنید.
برخی کودکان هنگام رنگآمیزی مداد را بسیار محکم میگیرند و فشار زیادی به کاغذ وارد میکنند.
این کار میتواند حرکت روان دست را دشوارتر کند.
نشانههای احتمالی عبارتاند از:
اگر این رفتار را هنگام نوشتن هم مشاهده میکنید، مقاله «چرا دست کودک هنگام نوشتن زود خسته میشود؟» نیز برای شما مرتبط است.
رنگآمیزی فقط یک فعالیت حرکتی نیست.
کودک باید بتواند تشخیص دهد:
«این قسمت داخل شکل است و این قسمت بیرون آن.»
این موضوع به مهارتهای دیداری و درک فضایی نیز ارتباط دارد.
به همین دلیل بهتر است پیش از اینکه از کودک انتظار رنگآمیزی دقیق داشته باشیم، فعالیتهایی انجام دهیم که مفهوم داخل و خارج، بالا و پایین، نزدیک و دور و مرزها را به شکل بازی به او آموزش دهند.
گاهی مشکل از خود کودک نیست؛ تصویر انتخابشده برای سطح مهارت او دشوار است.
یک تصویر با خطوط بسیار باریک، قسمتهای کوچک و جزئیات زیاد برای کودک خردسال مناسب نیست.
اگر کودک هنوز در حال یادگیری کنترل مداد است، از تصاویر بزرگ با خطوط واضح شروع کنید.
مهمترین نکته این است که هدف را از «داخل خط ماندن» به «کنترل بهتر دست» تغییر دهیم.
به جای اینکه مرتب بگویید:
«از خط بیرون رفتی!»
بگویید:
«ببین چقدر خوب داری دستت رو کنترل میکنی.»
یا:
«میخوای این قسمت رو آرومتر رنگ کنیم؟»
بهتر است پیشرفت کودک را نسبت به عملکرد قبلی خودش بسنجید، نه نسبت به کودکان دیگر.
ابتدا از دایره، مربع و اشکال بزرگ استفاده کنید.
وقتی کودک توانست حرکات خود را بهتر کنترل کند، به تدریج تصاویر کوچکتر و پیچیدهتر را وارد کنید.
روی کاغذ مسیرهایی مانند جاده بکشید.
از کودک بخواهید ابتدا ماشین اسباببازی را در مسیر حرکت دهد و بعد با مداد همان مسیر را دنبال کند.
این کار مفهوم «ماندن در مسیر» را بدون فشار نوشتاری تمرین میکند.
چند نقطه بزرگ روی کاغذ قرار دهید.
کودک باید آنها را به ترتیب به هم وصل کند.
ابتدا فاصله نقاط زیاد باشد و سپس به تدریج کمتر شود.
مازهای بسیار ساده برای کودکان طراحی کنید.
کودک باید خط را از نقطه شروع تا پایان دنبال کند، بدون اینکه از مسیر خارج شود.
اگر کودک موفق شد، بهتدریج مسیرهای باریکتر و پیچیدهتر را امتحان کنید.
یک دایره بزرگ بکشید و از کودک بخواهید فقط داخل آن را با خطوط مختلف پر کند.
مثلاً:
این تمرین کنترل حرکتی را بدون نیاز به رنگآمیزی یک تصویر پیچیده تمرین میکند.
دو خط موازی روی کاغذ بکشید و از کودک بخواهید فضای بین آنها را رنگ کند.
ابتدا فاصله خطوط زیاد باشد.
بعد به تدریج فاصله را کاهش دهید.
مدادشمعیهای کوتاه میتوانند کودک را تشویق کنند که بیشتر از انگشتانش استفاده کند.
البته مهم است کودک در گرفتن وسیله احساس ناراحتی نکند.
رسم خطوط روی تخته وایتبرد آزادی حرکت بیشتری ایجاد میکند.
از کودک بخواهید:
بعد همین فعالیتها را روی کاغذ انجام دهید.
اگر کودک به حیوانات علاقه دارد، تصویر حیوانات انتخاب کنید.
اگر ماشین دوست دارد، ماشین.
اگر به کاراکترهای خیالی علاقه دارد، از همان موضوع استفاده کنید.
وقتی فعالیت برای کودک جذاب باشد، معمولاً مشارکت او نیز بیشتر میشود.
قبل از شروع رنگآمیزی میتوانید چند دقیقه فعالیت حرکتی انجام دهید:
این فعالیتها میتوانند به آماده شدن دست برای فعالیتهای ظریف کمک کنند.
خیر.
اجبار معمولاً بهترین روش نیست.
اگر کودک هنوز در مرحلهای است که کنترل دستش در حال رشد است، تمرکز زیاد روی بیرون نزدن از خطوط ممکن است باعث شود از رنگآمیزی لذت نبرد.
رنگآمیزی باید ابتدا فرصتی برای خلاقیت، تجربه حرکتی، تمرکز و لذت باشد.
دقت را میتوان به تدریج و متناسب با توانایی کودک افزایش داد.
اگر میخواهید روزانه تمرین کنید، لازم نیست زمان زیادی اختصاص دهید.
یک برنامه کوتاه و منظم میتواند چنین باشد:
یک بازی دستورزی مانند خمیر، گیره لباس یا انبرک انجام دهید.
از ماز ساده، وصل کردن نقطهها یا مسیرهای مارپیچی استفاده کنید.
یک تصویر متناسب با سطح توانایی کودک انتخاب کنید.
در پایان اجازه دهید کودک بدون نگرانی از بیرون زدن از خطوط، آزادانه نقاشی کند.
این زمان کوتاه را میتوان متناسب با سن و توانایی کودک تغییر داد.
این جمله به تنهایی مهارتی به کودک آموزش نمیدهد.
بهتر است بگویید:
«بیا آرومتر حرکت کنیم و مسیر رو دنبال کنیم.»
تصویر باید متناسب با توانایی کودک باشد.
اگر تصویر جزئیات زیادی داشته باشد، کودک ممکن است قبل از اینکه مهارت موردنظر را تمرین کند، خسته یا ناامید شود.
اگر کودک هر چند ثانیه با تذکر مواجه شود، ممکن است انگیزهاش را از دست بدهد.
به جای اصلاح تکتک خطاها، روی یک مهارت مشخص تمرکز کنید.
مثلاً:
«امروز میخوایم روی آروم حرکت دادن دست تمرین کنیم.»
«ببین دوستت چقدر تمیز رنگ میکنه» معمولاً کمککننده نیست.
پیشرفت کودک را با عملکرد قبلی خودش مقایسه کنید.
اگر کودک علاوه بر رنگآمیزی، در چند فعالیت دیگر نیز مشکل دارد، بهتر است موضوع دقیقتر بررسی شود.
برای مثال:
این موارد میتوانند نشان دهند که مشکل فقط «رنگآمیزی» نیست و شاید مهارتهای دیداری ـ حرکتی یا حرکتی ظریف کودک نیاز به بررسی بیشتری داشته باشند.
کاردرمانی به معنای تمرین دادن صرف دست کودک نیست.
کاردرمانگر بسته به شرایط کودک ممکن است موارد مختلفی را بررسی کند:
بعد از ارزیابی، فعالیتهایی متناسب با نیاز کودک انتخاب میشوند.
به همین دلیل، اگر دو کودک هر دو از خطوط بیرون میزنند، الزاماً تمرین یکسانی برای هر دو مناسب نیست.
رنگآمیزی و نوشتن یکسان نیستند، اما بعضی از مهارتهای پایه آنها مشترک است.
کودک در هر دو فعالیت باید بتواند:
به همین دلیل، مشکل در رنگآمیزی میتواند یکی از نشانههایی باشد که ارزش بررسی مهارتهای پیشنیاز نوشتن را دارد.
برای مطالعه بیشتر، مقاله «مهارتهای پیشنیاز نوشتن در کودکان» را بخوانید.
اگر کودک شما در رنگآمیزی، کنترل مداد، هماهنگی چشم و دست یا سایر فعالیتهای ظریف مشکل دارد، مرکز توانبخشی نسیم خدمات تخصصی کاردرمانی و گفتاردرمانی کودکان را ارائه میدهد.
این مرکز در محدوده یافتآباد قرار دارد و برای خانوادههای ساکن شهرک ولیعصر، فلاح، آذری، مهرآباد، امامزاده حسن و بخشهایی از مناطق ۱۷ و ۱۸ تهران نیز در محدوده جنوب غرب تهران قرار میگیرد.
اگر عباراتی مانند کاردرمانی یافتآباد، کاردرمانی شهرک ولیعصر، کاردرمانی فلاح، کاردرمانی آذری، کاردرمانی مهرآباد، کاردرمانی امامزاده حسن، کاردرمانی منطقه ۱۷ یا کاردرمانی جنوب غرب تهران را جستوجو میکنید، بهتر است در کنار موقعیت جغرافیایی، به تجربه مرکز در ارزیابی و درمان مشکل مشخص کودک نیز توجه داشته باشید.
هدف کاردرمانی این نیست که همه کودکان را به یک الگوی یکسان برساند؛ بلکه هدف، کمک به کودک برای انجام راحتتر و مستقلتر فعالیتهایی است که برای او دشوار هستند.
بیرون زدن کودک از خطوط رنگآمیزی همیشه نشانه وجود مشکل نیست. در سنین پایین، کنترل دست و هماهنگی چشم و دست هنوز در حال رشد است و انتظار رنگآمیزی کاملاً دقیق میتواند غیرواقعبینانه باشد.
اما اگر کودک علاوه بر رنگآمیزی در نوشتن، کپی کردن اشکال، استفاده از قیچی، گرفتن توپ، گرفتن مداد یا سایر فعالیتهای ظریف نیز مشکل دارد، بهتر است موضوع را جدیتر بررسی کنید.
در خانه میتوانید با بازیهایی مانند ماز، وصل کردن نقطهها، مسیرهای رنگآمیزی، خمیر بازی، لگو، گیره لباس و انبرک به شکل غیرمستقیم مهارتهای موردنیاز کودک را تقویت کنید.
مهمتر از همه، تمرین باید متناسب با سن و توانایی کودک باشد و به جای ایجاد فشار، تجربهای مثبت از یادگیری ایجاد کند.
خیر. بهخصوص در سنین پایین، بیرون زدن از خطوط میتواند کاملاً طبیعی باشد. باید سن کودک، میزان پیشرفت او و عملکردش در سایر فعالیتها را نیز در نظر گرفت.
اگر مشکل در چند فعالیت مختلف دیده شود یا با افزایش سن پیشرفت قابل توجهی مشاهده نشود، ارزیابی تخصصی میتواند مفید باشد.
با تمرینهای ساده شروع کنید: مسیرهای پهن، اشکال بزرگ، مازهای ساده و وصل کردن نقاط.
به جای تکرار «از خط بیرون نرو»، روی آرامتر حرکت دادن دست و کنترل مسیر تمرکز کنید.
تمرینهای کوتاه و منظم معمولاً بهتر از جلسات طولانی و خستهکننده هستند.
اگر مشکل فقط در رنگآمیزی است و کودک بهتدریج پیشرفت میکند، معمولاً جای نگرانی فوری نیست.
اما اگر همراه با آن مشکلاتی مانند ضعف گرفتن مداد، خستگی سریع دست، مشکل در قیچی، کپی کردن اشکال، هماهنگی چشم و دست، نوشتن یا انجام فعالیتهای روزمره وجود دارد، بهتر است ارزیابی کاردرمانی انجام شود.